بُن آسیاب

طوايفي كه دراين اتحاديه شركت داشتند عبارت بودند از: (مكوندي، ممبینی ، بتوندی ، گوتوندی ، گل گیری ، تمبی ،سادات میرسالاری، سادات میر علی، طایفه اولاد میرزا علی بویراحمدی، طایفه کای گیوی کراییها بویراحمدی، طایفه جاوید ممسنی، طایفه بکش ممسنی وطایفه مصیری،تا مرادی و بابکانی ) .

نادرشاه زماني از موضوع اتحاد طوايف مختلف بختياري با خبر شد كه با تمامي قواي جنگي خود مشغول جنگ با عثماني ها بود. لذا ، او كه نمي توانست همزمان در دو جبهه قدرتمند بجنگد به ناچار در تاريخ  23 اوکتبرسال1733 مجبور به ترك مخاصمه با پادشاه عثماني گرديد. وپس از انعقاد قرارداد صلح، با تمام قوا  وتجهيزات خود به سمت دهدشت حركت كرد.

 جنگ هاي زيادي در دهدشت اتفاق افتاد و طوايف بختياري رشادت هاي بسياري از خود نشان دادند . ولي همانگونه كه مي دانيد نادر يك نابغه جنگي بود  و سرآمد اقران در اين زمينه  ،كه تاريخ به مانند او  در امور جنگي و كشور گشايي كمتر سراغ دارد. لذا در تاريخ 10ژانويه 1734 جنگ دهدشت با شكست ايلات متحده بختياري خاتمه پذيرفت . و نادرشاه كه در ابتدا دستور قتل عام تمامي ايلات بختياري را داده بود با پادرمياني منشي الممالك ( ميرزا مهدي استر آبادي ) از اين امر صرف نظر كرد. ولي دستور داد طوايف مكوندي و ممبيني ( به دليل مقاومت ها ي زيادي كه در مقابل او كرده و باعث شده بودند لشكر نادري متحمل خسارات فراوان گردد) غارت شوند.

       گال گال اسبم و ناله ي تفنگم                 صد سوار نادري نياي وَجنگم

به دستور نادر بزرگان و كدخدايان  اين دو طايفه را در روز  18ژانویه 1734 گردن زدند. انسان هاي شجاعي همچون : قاید بهمن،ملا محمد زمان مکوندی ، میرزا شفیع ، ملا محمد رحیم، قاید علی بنده ممبینی ، ملابیژن بابکانی.

همچنين برخي از متمردین بویراحمدی طبق امر نادر در آن روز در دروازه های مختلف دهدشت به دار آویخته شدند.

او دستور داد زبان ملااسفندیار مکوندی را بریده ودهانش را با نخ بدوزند. زیرا او شاهنامه رابا صوتی بسیار خوش میخواند. می گویند وقتی که او اشعار رزمي شاهنامه را می خواند شنوندگان به طوری تحریک می شدند که خودرا از طبقه سوم «قلعه دیل» برای حمله به دشمن به پایین می انداختند. نادر همچنين دستور داد در دهان ملا رضاقلی ممبینی كه او نيز شاهنامه واشعار حماسی لری میخواند و جنگجویان را وادار به حمله وپایداری مینمود سرب مذاب بريزند.

 نادر براي از بين بردن باقيمانده قوای دو طایفه مکوندی وممبینی دستور کوچ آنان راصادر کرد . وبنا به امر او باقیمانده این دو طایفه و وابستگان آنها، به ناحیه «اشک زرکرمان» تبعید شدند.مامور اجرای حکم این کوچ اجباری  «بابا خان چاپشلو» انتخاب گردید که از بستگان شاه و مورد اعتمادش بود. 

     نی تَرم بار بونم بورگه پاری                                 حکم وابی ز نادرشاه ایل مال بباری

    مو اویدم بدهدشت سازم عمارت                         ایل شاهی مکوند رهد به غارت

 در اولين مرحله كوچ به دليل عبور از گردنه هاي برف گير و صعب العبور زاگرس ، سرما و كمبود آذوقه تعداد زيادي ازاين مردم پاك وشجاع  از پاي در آمدند . بنا به روايتي مي گويند در آن كوچ اجباري از هر چهار نفر فقط يك نفر زنده ماند. سرانجام با پادرمياني بعضي از بزرگان صاحب نفوذ، نادر امر به بخشودگي اين طوايف و توقف كوچ را داد.  و آنها در محلي نزديك به اصفهان(در فاصله بين  داران و فريدن) استقرار يافتند و به مدت شصت سال در آن جا ماندند و.....

 ترجيح مي دهم ادامه مطالب به طور دقيق و با شرح تمامي  جزئيات در آينده نزديك كه كتاب به چاپ رسيد مورد مطالعه دوستان عزيز قرار گيرد.

تا نوشته اي ديگر