پذیرفتم

       تا نصف النهار سبز عشق

       سینه بر خارای کبود

        برکشم و بیابم   

       ترانه ای که بوی تو دارد.

       با هودجی که رفت از خواب دارد

       می بینمت کنار دل

       که زلف  می دهی به شبنم و

       مرغان منقار کشیده ز شانه هات

       به جستجوی سپیده می رهند.

       تا بیابمت

       می دانم آن ستاره

       در زخم می نشیند و

       تاریک می کند

      روزانی که به رویا دارم.

 

  شاعر : زنده یاد سیروس رادمنش