X
تبلیغات
بُن آسیاب - «لیر» -شعری از حیاتقلی فرخ منش- (لیر نام دشتی در منطقه قلعه تُل می باشد)
 

           «لیر» -شعری از حیاتقلی فرخ منش- (لیر نام دشتی در منطقه قلعه تُل می باشد)

 

 

     تردم مپندار

     ای لیر

     پلنگی بودم به تنگ

     بی رخصت و زلال

     کبوتران را حواله پرواز می دادم

     یادش بخیر

     پدر که بیرقش شیر بود

     و چوقایش زنبیلی از شکوفه های نارس

     و همیشه انگشتانش که در حسرت رکاب

     به تاول می نشست

     یادش بخیر

     دراز دره ها را

     لطف علف پر می کرد

     و خانه ها برشته از محبت کاهگل

     دشت بوی تازگی دبستان می داد

     راه رای بی رمق مه

     لالای کودکانه ای بیش نبود

     ای حرمت حصار معتبر زاگرس

     «خیمه چهل بند اجدادی»

     ای خالک طلائی گندم

     بر بینی کشیده مُنگشت

                 خوش چمن باشی

     خواب صبح ات سبک

      آستینت پُر گُل

    شقیقه هایت شقایق گون

     حنابند کدام

     نامحرمی عروس مادر

     که اینگونه رو گرفته ای

     بر بازتاب حنائی کدامین آتش

     گندمزارت خونی است

     که اینگونه برخلاف خنجر سینه می سایی

     توئی که هیچ گاه نا معطر نگشته ای

     ز پنجه خصم

     و عریانی ات

     آئینه دختران هفت گانه بود

     این باد بدشگون

     چه می بوید از بهار

     که نه نعره ای

                 نه سواری

     و باز یاران ناشادند 

 


نوشته شده توسط دختر بُن آسیاب در تاریخ شنبه 2 شهریور1387ساعت 12:37 |
• لینک ثابت  • 

 


تمامی حقوق این وبلاگ متعلق به نویسنده آن می باشد و هرگونه کپی برداری مخالف قوانین کپی رایت می باشد!