این شعر رو همراه با یه شاخه گل سرخ تقدیم می کنم به همه مردم خوب بُن آسیاب.

 به مردم پاک و باصفای  که: در هرجای دنیا، و درهر مقام و مرتبه ای که باشند از یاد نمی برند  ریشه 

درخت وجودشان در کدامین خاک پا گرفته ،و از نفس پاک زادگاهشان است که وجودشان به بار نشسته.

     میگم از تو:

     تویی که هر لحظه در یاد منی

     میگی از من:

     منی که هرلحظه در یاد توام

     میگم از تو:

     تویی که، سبزی و شادی و عزیز

     میگی ازمن:

     منی که افسرده ام و دل غمین

     میگم از تو:

     تویی که عشق منی مالِ منی

     چون گل سرخی در جان منی

     میگی از من:

     اون مَنی که بیقرار

     دل به سوی تو بَرد

      با حالی زار.

      آن دلی

      که تا نهد پا در دلت

     سبز گردد چون گُلی از عمق خاک

     شاد گردد همچون دشت از آفتاب

     شور گردد همچون بلبل از بهار

       آخه تو

       دم مسیحای منی

             تو!

   بُن آسیاب زیبای منی !

   در اینجا کلمه (مالِ) به معنای (روستای) می باشد.

        گل سرخي از مالِ بُن آسياب - بهار ۸۶

      سپاس از جهاندار پیروزگر                 که ازو گشت نیرو و فَر و هنر

 سینه زنان و مردان بختیاری گنجینه فرهنگ و ادبیات است و زبان ایشان وسیله انتقال آنها به آیندگان. از قرن ها پیش فرهنگ شاهنامه خوانی آوازین، نه نقالی و پرده خوانی به همراه موسیقی سنتی سرزمین زاگرس به عنوان یکی از بهترین و موثرترین وسیله ارتباط جمعی، نقش برجسته ای در نگهداری شاهنامه داشته است. سوابق خانش شاهنامه به سبک محلی بختیاری در منطقه مکوند به گونه ای آیین رسمی برآمده از بطن و ژرفای ادب کهن فرهنگ ایرانی از صدها سال پیش و با عشق به حفظ و نگهداری این یادگار کهن هر ساله با شور و ذوق تداوم داشته است. و تا سال 1331 شاهنامه خوانان روستاهای این منطقه در تمام ایام سال بخصوص 13 روز نوروز موسیقی زیبای شاهنامه را بر بالهای بهاران به پرواز درمی آوردند .

شاهنامه خوانی اگر چه نه به طور پیوسته اما همواره سالها ادامه داشت تا این که با همت آقای امیر آرمین و به عشق حفظ و نگهداری این یادگار دیرین همایش شاهنامه خوانی در روستای سیمیلی استمرار یافت . و تردیدی نیست که این یادگار فرهنگی بی کم و کاست به نسل های آینده سپرده میشود چرا که : از باد و باران نیابد گزند

 هرساله همایش شاهنامه خوانی منطقه مکوند در میدان وسیع روستای سیمیلی(موسوم به میدان فردوسی ) برگزار می گردد.

آری در سومین روز بهار طبیعت، نژادگان فرهنگ بزرگ زاگرس ایل جلیل بختیاری و طایفه بزرگ مکوند گرد هم می آیند و پاس میدارند این یادگار کهن را، بنا به سنت اجدادی نیاکان و با عشق به سرزمین اهورایی مان.

این گفته آقای دکتر صالح پور در خصوص شاهنامه خوانی بسیار زیباست ایشان فرموده اند که: این حرکت فرهنگی گویای آن است که بختیاری تشنه همبستگی است . وشاهنامه خوانی بهانه ای زیبا است که ما به هویت خویش بازگشت بخوریم .

من هر بار که در این همایش با شکوه شرکت می کنم احساس غرور و بالندگی می کنم. و آن حَمیت و تفکر هِیجاری را با تمام وجود احساس میکنم.

صبح روز جمعه سوم فروردین 1386از اهواز به سمت روستای زیبایمان بن آسیاب حرکت کردیم و پس از دیدار با چندی از اقوام و صرف نهار، راهی روستای سیمیلی شدیم و در حدود ساعت 3 بعد از نیمروزبه محل برگزاری گردهمایی رسیدیم . تقریبا نزدیک به یک ساعت از شروع برگزاری سپری شده بود. و جمعیت بسیاری در آن جا حضور داشت. به طوری که تمامی صندلی ها پر بود و تعداد زیادی از مردم به دلیل کمبود جا در مناطق مختلف روستا که مشرف بر میدان فردوسی بود به صورت گروهی ایستاد و یا روی تخته سنگ ها نشسته، و نظاره گر این مراسم با شکوه بودند . بی اغراق بگویم که مراسم با توجه به کثرت شرکت کننده ها عالی برگزار گردید و نظم خوبی بر جو حاکم بود.

   بن آسیاب

   ای روستای زیبای ما

   ای سرسبزترین و پرغرورترین

   به تو افتخار می کنیم.

   به تو!

   که همچون ایل غیور مکوند

   سرافرازی و استوار.

   به تو!

   که یادآور زندگی پاک و بی آلایش

   نیاکان ما هستی

    و هماره

   همچون نگینی سبز

    میدرخشی بر تارک دل ما.

   چه زیبای زمان کاشت گندم

   و چه با شکوهی

   زمان درو و خرمن آن.

    به تو افتخار می کنیم

   به تو، که زلال ترین چشمه عالم را

   در قلب پرمهرت جای داده ای

    چشمه ای که پاکی آن

     او می گفت برای ما:

   از روزگاری که با تو و در تو زیسته بود.

   از روزهای که در زمین های پاک تو

         گندم می کاشت

                  و

   خوشه های طلایی رزق و روزی درو می کرد.

    او می گفت برای ما:

   از روزگار صمیمت و پاکی

   از روزهای که سراسر عشق بود و سادگی

   او می گفت

   او می گفت ...

   ولی افسوس!

   افسوس که دیگر او نیست

   تا ببیند

   روزگار حال ما را

   روزگار حال تو را

   م- « دختر بن آسیاب»

« دورنمایی از روستای بن آسیاب -۳ فروردین سال ۱۳۸۶»

 «دشت گل سرخ - بهار ۸۶ روستای بن آسیاب»